AlgemeenAmuserendInformerendInspirerendWaarom je gewoon moet beginnen!

Collaboratively administrate empowered markets via plug-and-play networks. Dynamically procrastinate B2C users after installed base benefits. Dramatically visualize customer directed convergence without revolutionary ROI.
redactie10 januari 20188 min
https://articulum.nl/wp-content/uploads/2018/01/35634330615_d856e9a0c0_o-1280x853.jpg

Zonder concessies op weg naar succes. Een weg die lang kan duren, maar ook ineens ontzettend snel kan gaan. En elke weg heeft zijn hobbels, bergen en stroomversnellingen. Hieronder de ervaring van Mark Wagemakers, waar elke ondernemer zich gedeeltelijk in zal herkennen!

18 jaar, was ik. Door puberale escapades en een intolerantie voor motivatie had ik niet bereikt wat ik toen wilde; een pianostudie aan het conservatorium. Studeren was niks voor mij – nog steeds niet, eigenlijk. Kennis opdoen door te werken, keihard te werken, dat is voor mij de enige strategie waar ik op kan bouwen. Ik kon schrijven en een paar weken voordat ik achttien werd en nog steeds niet wist wat ik met mijn werkende leven aan wilde, dacht ik bij mezelf; ‘Ik kan schrijven, laat ik de journalistiek induiken.’ Zo simpel kan het blijkbaar gaan.

Begin maar met het bijhouden van een tv-gidsje

Ik schreef een paar proefverhaaltjes en probeerde bij lokale kranten aan de slag te gaan. Zonder succes. Ook acht jaar geleden was het al armoe troef in freelancepotjes voor (beginnende) redacteuren. Daarnaast; wat had ik? Niks! Ja, talent, dat zei ik. Maar menigeen vond dat maar irritant. Zelfvertrouwen en de wil om te werken wordt vaak niet als een positieve eigenschap ervaren, maar als misplaatst ego. Maar toch wilde ik dat vak in. Toch wilde ik schrijven. Verhalen maken, mensen interviewen – lezers aan het denken zetten. En daar was de Gay Krant; de dienstdoende eind- en hoofdredacteur ontfermden zich over me, want die zagen ‘iets’ in me. Al moest dat ontplooid worden: ‘Begin maar met het bijhouden van een tv-gidsje en schrijf elke week een online column.’ Daarna werd het uitpluizen van de opgemaakte versie van de krant mijn taak: schrappen, spel- en leesfouten uitgummen en kijken hoe een artikel gemaakt werd. De basis van het schrijven had ik, nu moest ik het gaan inkleuren.

Nieuwsjagen werd mijn hartslag

Mijn stageperiode – om het zo maar te zeggen – duurde vijf jaar. Jaren waarin ik heb geleerd hoe het is om een blad te maken. Interviews te houden. Kei- en keihard onderuit te gaan door onvoorbereid een gesprek aan te gaan voor een verhaal. Maar ook succesjes boeken: door me bijvoorbeeld van mijn homoseksualiteit te laten ‘genezen’ bij een gebedsdienst van een pinkstergemeente. Nieuwsjagen werd mijn nieuwe hartslag. Redigeren werd mijn tweede natuur en mijn brein stelde zich in op het zoeken van de juiste woorden die een lezer overtuigen. Zonder de krant was het me nooit gelukt om op eigen benen te gaan staan. De vlieguren die ik op de redactie maakte en de kennis die ik daarbij opdeed, kon geen opleiding me leren.

Al die tijd had ik mijn eigen bedrijf: Eigen-Zin(nig) Tekstbureau, leerde ik ook te onderhandelen en mezelf in the picture gooien. Leerde ik omgaan met vervelende klanten en leerde ik mijn talenten in te zetten in de commerciële wereld. Journalistieke technieken werden een hulpmiddel bij het schrijven van commerciële teksten. Voor web, voor SEO (Zie daarvoor dit artikel). Voor print en voor online.

Ik ken het klappen van de zweep door als jonge ondernemer m’n nek uit te steken. Mensen zien je graag onderuitgaan, de concurrentie kan moordend zijn. Maar om je eerlijk te vertellen, concurrentie is nooit een drijfveer geweest om het beste uit mijn werk te halen. Als je je eigen koers vaart, je eigen niche ontwikkelt en doet waar je hart ligt, kom je overal. Door brutaal te zijn, door veel onbetaalde stages te lopen, door de vingeroefeningen van je werkzaamheden onder de knie te krijgen. Door je niet te weerhouden van onbelangrijk advies, maar te luisteren naar je helden. Werkgevers, vrienden, kennissen. Bel ze en vraag om advies. Schrijf ze en laat je drive zien. En voor je er erg in hebt sta je visitekaartjes uit te delen op gezapige netwerkavondjes, tot diep in de nacht te werken aan je eigen marketing en uiteindelijk je eerste fles champagne van een tevreden klant in ontvangst te nemen. En de allereerste fles champagne die je koopt van je allereerste salaris. Ondernemen is geen vak, ondernemen is het leven. Een way of life dat de allerhoogste pieken laat zien en je de diepste dalen laat voelen. Maar daartussenin zit je uiteindelijke doel: met je handeltje bezig zijn en ervoor te zorgen dat je elke dag beter wordt dan je was. Dan zorgt ondernemen elke dag voor nieuwe energie, creativiteit en – ook niet onbelangrijk – nieuwe klanten. Daar kan geen cursus tegenop, dat moet je gewoon doen. Je kunt dus maar beter gewoon beginnen.

redactie

Oude artikelen van Articulum!

2 reacties

  • Percy Christiansen

    25 januari 2018 at 09:35

    Occaecati veritatis amet aut totam voluptates. Ea dolorem est facere. Voluptatum maiores animi totam at.

    Reply

  • Ms. Adrianna Grady I

    25 januari 2018 at 09:35

    Exercitationem molestias nostrum repellat rem labore aut. Unde a quia dolorem perferendis aliquid odit. Voluptatem fugiat unde impedit molestiae.

    Dolor minima sunt provident dolores sit labore alias. Cum quis beatae enim. Ut aliquam doloribus corrupti necessitatibus alias dolores. Dolor nostrum dolores ab dicta dolores aliquam excepturi.

    Reply

Reageren

Your email address will not be published. Required fields are marked *